Τι είδε ο Γιαπωνέζος;

    Τελευταίως τα μόνα ηλεκτρικά είδη που παρουσιάζουν σαφώς αυξητικές τάσεις στις πωλήσεις τους είναι, απ' ότι μαθαίνω οι τηλεοράσεις νέας τεχνολογίας. Οι τηλεοράσεις LCD και PLASMA δηλαδή. Κάπου είναι φυσιολογικό να θέλει κάποιος να αντικαταστήσει την παλιά του καθοδικού σωλήνα τηλεόραση με ένα μοντέλο σαφώς πιο κομψό και που εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία. 
    Από την άλλη και αυτό το φαινόμενο όπως τόσα άλλα στις μέρες μας έχει πάρει διαστάσεις μιας καταναλωτικής χιονοστιβάδας, με τις ευλογίες των εξ' Ιαπωνίας ορμώμενων εταιρειών βεβαίως, βεβαίως
   
Είναι γνωστό πως το πλεονέκτημα των οθονών LCD είναι η καλύτερη ευκρίνεια και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής τους. Μέχρι τις 32 ίντσες το παιγνίδι ανήκει στις οθόνες υγρών κρυστάλλων. Από κει και πάνω οι οθόνες πλάσματος υπερέχουν. Αν και έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής και υψηλότερη τιμή, στις πραγματικά μεγάλες διαστάσεις (40-50 ίντσες και πάνω) η οθόνη πλάσματος είναι η κυρίαρχος του παιγνιδιού. 
    Βέβαια η απληστία των εταιρειών δεν έχει όρια κι έτσι πρόσφατα βλέπω ανακοινώσεις και διαφημίσεις γιαπωνέζικων εταιρειών για τηλεοράσεις...102 ιντσών!!! Κι εδώ δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς: Πρώτα πρώτα τι σόι σπίτι πρέπει να έχεις για να βάλεις μέσα τέτοια τηλεόραση χωρίς να χρειαστεί να ...μετακομίσεις για να χωρέσει να μπει μέσα. Δεύτερο και σημαντικότερο: Εντάξει, κάποιοι μας θέλουν καταχρεωμένους αποχαυνωμένους παθητικούς δέκτες. Να φορτώσουμε τον οικογενειακό προϋπολογισμό για να αγοράσουμε μια High Definition TV, την οποία θα ξεπληρώσουμε σε 852 δόσεις, και να αποβλακωνόμαστε όλη μέρα μπροστά στα τηλε - σκουπίδια που έχουν τα περισσότερα κανάλια τις περισσότερες ώρες της ημέρας και της νύχτας;
     Τελικά όμως αυτό είναι που ζητάμε από τη ζωή μας; Να είμαστε θεατές της κακόγουστης αισθητικής κάποιων άλλων έστω και μέσα από μια PLASMA TV 82 ιντσών, ή να "αδράξουμε τη μέρα" και να ζήσουμε τη δική μας ζωή;

Οκτώβρης 2005

    Επιστροφή